Een eendenkooi, dat klinkt als iets uit een ver verleden. Iets van vroeger. En dat is het ook, tenminste het doel waar ze vroeger voor gebruikt werden wel. Eendenkooien zijn ooit ontstaan als middel om wilde eenden te vangen voor consumptie. Dat gebeurt gelukkig tegenwoordig niet meer. Goed onderhouden eendenkooien zijn van onschatbare waarde voor de natuur, het landschap en de biodiversiteit. Ze vormen een echte oase van rust, hier kan de natuur op adem komen en opbloeien.
(Bron: Zuid Hollands Landschap)
Al halverwege de 16e eeuw wordt in archiefstukken melding gemaakt van deze kooi in Pijnacker.
Hiernaast ziet u een gedeelte van een prachtige kaart uit het jaar 1716 gemaakt door Nicolaas en Jacob Cruquius. Daarop is de eendenkooi al terug te vinden (in 't groen omcirkeld).
Een eendenkooi bestaat meestal uit een grote vijver en vier vangpijpen zoals goed te zien is op het plaatje. Afhankelijk van de windrichting werden vroeger de verschillende vangpijpen gebruikt. Kenmerkend aan de vangpijpen van een eendenkooi zijn de bogen gemaakt van wilgentakken. Daarover zijn netten gespannen. Zo’n vangpijp is een grote fuik die steeds nauwer wordt. Aan het einde staat een kooi waarin alleen de wilde eenden worden gevangen.
De kooiker blijft uit het zicht van de eenden door achter rieten schermen te bewegen en hij krijgt hulp van lokeenden en natuurlijk het kenmerkende kooihondje. Hoe ze precies te werk gingen, dat hielden ze vroeger vaak geheim voor elkaar.